Ağustos 20, 2009

hakkımda 7 şey..

Posted in Mer'i Haller 7:57 am tarafından mer

ödüllendirildim. tam bi ödül sayılmasa da (elle tutulur:)) hatırlanmak güzel şey. %C3%B6
uzun zaman olmuştu böyle organizasyonlara katılmayalı. hatta artık baya uzak kaldığımı düşünür olmuştum blog dünyasından. bence kimse beni okumuyor bile. napalım ya.. kısmet.. :)
güneşli günlerden geldi bu mim. sağolsun. o da kendi 7 ilginç özelliğini yazmış. aslında baya benzediğimizi farkettim. hemen bi copypaste ile bu işi bitirebilirm aslında. yokyok sadece ben pek stresli değilim :)
1. o kadar şıpsevdi bi insanım ki. yapmak istediğim o kadar çok şey var ki. hepsinde de en iyi olmak istiyorum. ve bundan önce başlanmış okadar yarım işim var ki.. etamin zamanıydı mesela bi ara. yapıcam yapıcam diye iplikler falan doldu ev. sonra örgü zamanı geldi. atkılar falan bitmiş olsa da oğlumun süeteri hala duruyor. bi tek o mu.. hala beni bekleyen bi çanta bile var. sonra bi zamna boncuk zamanıydı. boncuklarıın hepsini yiğenime verdim. o da öle bitti. şimdilerde dikiş makinası istiyorum. fakat bu huyumu bildiğinden midir nedir bi türlü almadı eşim :))
2. bu da şıpsevdiliğe bağlı. hep kafamda bi para kazanma düşüncesi var. şunu yapıp satsam süper para kazanrım falan diyip duruyorum. ama satacak birşey bulmayı becerebilsem de onu satabilecek karakterde değilim. ıı şey istermisiniz. isteriz. alın ozaman. ver ozaman.. al ozaman. yok ya para mara kazanamam ben…
3.kendi mi bildiğimden beri kiloluyum. bu bana artık ilginç bile gelmiyor. ama kilomu düşününce şu ilginçlik aklıma geliyor. seneler evvel bundan 10 kilo azken uf derdim çok fenayım. ama şimdi bi 10 kilom daha var. ve ben o eski kilomda olmak için neler vermezdim. o halde ne duruyorsun mer.. merak etmeyin çok az kaldı. girişimlerde bulunuyorum.. :) ama mümkünse 2 ay sonra görüşelim. hani farkedebilmeniz için.. :)
4. kin ve hırs.. bende zerresi yok. maalesef bile diyebiliyorum buna. çünkü bu yüzden kayıplarım ve zararım büyük. biriyle kavga edip sonrasında hemen unutmak çok da iyi birşey değil. unutmak derken gerçekten unutmak.. bide hırs.. mesela zayıflayamamış olmam bile bu hırssızlığımdan. öle işte.
5. yastığa kafamı koymaya başlarkenden uyurum. süper uyurum.. ama çocuk zırt dese de uyanırım yani. :) 
6. ülker eti vb. markete yeni çıkmış ya da tatmadığım birşey mi var. duramam. tatmam lazım. bu yüzdendir hayalimdi ya ülkerde test edici olacaktım. ya da ülkerin sahibinin oğluyla evlenecektim. bi ara staj yapmak üzere gittim ülkere. ama naylon stajdı. sadece danışmaya gittim. iyi ki de burda çalışmıyorum dedim sonrada. millet bilgisayar başında habire çikolata şeker yiyor. hemde hepside benim daha önce görmediklerim. deli oldum. adam bi tanecik vermedi :(
7. üşengeç insanlar toplansa önde gideni ben olurum. yapılması gereken işler için değil ama. yapılsa da olur yapılmasada diyorsam.. asla  yapmam. işgüzarlığa hiç dayanamam. iş güzarlık means.. çok kolay bi işi zorlaştırıp bşka yollardan daha çok yol kat edip yapmak falan. ahmdin üstüne yok işgüzarlıkta. :)

yahu bu mim kendimle hesaplaşmamı sağladı :p ilginçlik olarak düşünülür mü bilmiyorum ama aklıma gelenler bunlar. ben aslında normal bi insanım ya. normal bi blog kadını. anne kişisi. ahmd’in eşi. bi ilginçlik yok yani.. :)
bide şu kişilerin ne yazacaklarını merak ediyorum…
meldaaa… (yemekzevkine yzarmış.. :)) süper olur :) millet gerçek yüzünü tanımalı mel. hep pasta börek yap yap olmuyo. sen de kilo aldın kabul et.. :)
eslem… süper insan. onun hayatında ki ilginçlikleri bilmiyorum ama süper ilginç fikirleri olabiliyo.. :)
esi.. bi diğer bakış açısını sevdiğim insan.. :)
3 kişi seçtim. cevapları bekliyorum :)

Reklamlar

Ağustos 19, 2009

Posted in Mer'i Haller 12:46 pm tarafından mer

amanın… emre blogumu ele geçirmiş haberim yok.. bi şöyle baktım da emre emre emre.. benim hiç mi hayatım yok başka dedim.. düşündüm düşündüm.. olmadığına karar verdim. çocuğu olunca insanın varsa yoksa çocuğuymuş sonra bide tabi kendine zaman ayırmak var. az biraz zaman kalsada öncelik hep emre. vay be… analık nasıl birşeymiş böyle.. aslında rahat bi anneyim. hep peşinde kollayıcı falan değilim. saldım çayıra olayı.. ama tabii ki göz hep üstünde olması gerekiyor. büyüdükçe de anne olmuş olmam beni hayrete düşürüyor. daha dün.. dün dediğim bi 10 sene önce çocuktum ben. bisiklete binerdim yazlıkta fıldır fıldır. bi havuza bi bisiklete. ama şimdi bi yürüyüş yapmaya kalksak amanda emre üşüdü mü amanda uyudu gidip yatıralım falan da filan.. hakkaten bu analık babalık çok ilginç. anne olunca anlarsın lafını o kadar doğruluyorum ki son zamanlarda. anne oldum ve anladım.. anamın da babamında kıymetini. seviyoruz ya ailemizi. sevmek ne demek.. hakları hiç ödenmez. hem bitiyor mu analık. şimdi annem hala beni düşünüyor hala endişeleniyor benim için. büyüksün annem.. iyi ki varsın…
oğlum.. emrem.. bak sana söylüyorum. herzaman herşeyin ama herşeyin kıymetini bil. sonra  bu yüzden Allahta seni kıymet bilenlerle karşılaştırsın. (annemin duası)

***************

benim bir düşüncem vardı geçenlerde. ama kimse ile paylaşamadığım. doğru mu değil mi ya da yanlış bi düşüncemi bilemediğim.. sonra bugün ablam aynı şeyi söyledi bi yerde. ah işte dedim… ben de öyle düşünüyorum ve endişeleniyorum..
hani vardır ya.. Allah sevdiği kullarına dert verirmiş, daha çok onu düşünsün diye daha çok duada buluşsunlar diye. mesela evliyalar olsun peygamberler olsun. hepsinin bi derdi varmış. dert verirmiş Allah, onlar sabr ederlermiş. sonunda inşlh cennetlikmişler.. işte…
çok şükür diyorum herzaman. binlerce şükür. o kadar normal geçiyor ki hayat. bi dert yok, tasa yok. ama işte.. neden yok?
korkuyorum. dua ediyorum. büyük dertler vermesin Rabbim bize. ama sevsin aynı zamanda.. noolur..